Druk nr 2112 Warszawa, 19 grudnia 2025 r.
X kadencja Pan Włodzimierz Czarzasty Marszałek Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej Na podstawie art. 118 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej i na podstawie art. 32 ust. 2 regulaminu Sejmu niżej podpisani posłowie wnoszą projekt ustawy:
Do reprezentowania wnioskodawców w pracach nad projektem ustawy upoważniamy panią posłankę Gabrielę Lenartowicz. (-) Piotr Adamowicz; (-) Mateusz Bochenek; (-) Piotr Borys; (-) Elżbieta Burkiewicz; (-) Marek Jan Chmielewski; (-) Zofia Czernow; (-) Sławomir Ćwik; (-) Joanna Frydrych; (-) Konrad Frysztak; (-) Patryk Gabriel; (-) Elżbieta Gelert; (-) Marta Golbik; (-) Piotr Górnikiewicz; (-) Michał Gramatyka; (-) Barbara Grygorcewicz; (-) Krzysztof Habura; (-) Agnieszka Hanajczyk; (-) Iwona Hartwich; (-) Marek Tomasz Hok; (-) Bożenna Hołownia; (-) Łukasz Horbatowski; (-) Maria Małgorzata Janyska; (-) Dominik Jaśkowiec; (-) Danuta Jazłowiecka; (-) Piotr Kandyba; (-) Jacek Karnowski; (-) Iwona Karolewska; (-) Rafał Kasprzyk; (-) Katarzyna Kierzek-Koperska; (-) Ewa Kołodziej; (-) Michał Kołodziejczak; (-) Iwona Maria Kozłowska; (-) Maria Joanna Koźlakiewicz; (-) Iwona Małgorzata Krawczyk; (-) Wojciech Król; (-) Katarzyna Królak; (-) Adam Krzemiński; (-) Henryka Krzywonos-Strycharska; (-) Piotr Lachowicz; (-) Gabriela Lenartowicz; (-) Aleksandra Leo; (-) Bożena Lisowska; (-) Artur Jarosław Łącki; (-) Dorota Marek; (-) Paweł Masełko; (-) Katarzyna Matusik-Lipiec; (-) Jacek Niedźwiedzki; (-) Małgorzata
Niemczyk; (-) Jolanta Niezgodzka; (-) Maja Ewa Nowak; (-) Tomasz Piotr Nowak; (-) Urszula Nowogórska; (-) Barbara Okuła; (-) Mirosław Adam Orliński; (-) Łukasz Osmalak; (-) Paweł Papke; (-) Krzysztof Paszyk; (-) Karolina Pawliczak; (-) Małgorzata Pępek; (-) Krzysztof Piątkowski; (-) Katarzyna Maria Piekarska; (-) Lucjan Marek Pietrzczyk; (-) Kazimierz Plocke; (-) Elżbieta Anna Polak; (-) Mariusz Popielarz; (-) Michał Pyrzyk; (-) Monika Rosa; (-) Marek Rząsa; (-) Tadeusz Samborski; (-) Marek Sawicki; (-) Ewa Schädler; (-) Marcin Skonieczka; (-) Weronika Smarduch; (-) Anna Sobolak; (-) Magdalena Sroka; (-) Piotr Paweł Strach; (-) Mirosław Suchoń; (-) Andrzej Szewiński; (-) Henryk Szopiński; (-) Krystyna Szumilas; (-) Ewa Szymanowska; (-) Łukasz Ściebiorowski; (-) Paweł Śliz; (-) Apoloniusz Tajner; (-) Adrian Witczak; (-) Przemysław Witek; (-) Anna Wojciechowska; (-) Witold Zembaczyński; (-) Jolanta Zięba-Gzik.
Tłoczono z polecenia Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej Projekt
z dnia …….…2025 r. o zmianie ustawy o gospodarce opakowaniami i odpadami opakowaniowymi oraz ustawy o zmianie ustawy o gospodarce opakowaniami i odpadami opakowaniowymi oraz niektórych innych ustaw
Art. 1. W ustawie z dnia 13 czerwca 2013 r. o gospodarce opakowaniami i odpadami opakowaniowymi (Dz. U. z 2025 r. poz. 870) wprowadza się następujące zmiany:
1) w art. 21a:
a) ust. 2 otrzymuje brzmienie:
„2. Wprowadzający produkty w opakowaniach na napoje, o których mowa
w poz. 3 załącznika nr 1a do ustawy, lub wprowadzający bezpośrednio produkty w opakowaniach na napoje są obowiązani osiągnąć poziomy selektywnego zbierania opakowań co najmniej w wysokości określonej w poz. 3 załącznika nr 1a do ustawy, przy czym obowiązek ten mogą wykonywać w ramach systemu kaucyjnego utworzonego przez podmiot reprezentujący albo samodzielnie w ramach utworzonego i utrzymywanego przez tego wprowadzającego systemu zbierania opakowań.",
b) po ust. 4 dodaje się ust. 4a w brzmieniu:
„4a. W przypadku gdy opakowania, o których mowa w poz. 3 załącznika nr 1a
do ustawy, odbierane są przez wprowadzającego produkty w opakowaniach na napoje lub wprowadzającego bezpośrednio produkty w opakowaniach na napoje, w ramach systemu zbierania opakowań utworzonego i utrzymywanego przez tego wprowadzającego, poziom selektywnego zbierania opakowań w danym roku kalendarzowym stanowi wyrażona w procentach wartość ilorazu ilości opakowań tego samego rodzaju odebranych przez wprowadzającego w danym roku oraz
ilości opakowań wprowadzonych do obrotu przez tego wprowadzającego w danym roku.";
2) w art. 40h po ust. 2 dodaje się ust. 2a-2c w brzmieniu:
„2a. W przypadku wprowadzających produkty w opakowaniach na napoje, o których
mowa w poz. 3 załącznika nr 1a do ustawy, lub wprowadzających bezpośrednio produkty w opakowaniach na napoje przystąpienie do systemu kaucyjnego utworzonego przez podmiot reprezentujący jest dobrowolne w zakresie produktów w tych opakowaniach do dnia 31 grudnia 2028 r.
poz. 3 załącznika nr 1a do ustawy, którzy nie przystąpili do systemu kaucyjnego utworzonego przez podmiot reprezentujący, stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące wprowadzającego bezpośrednio produkty w opakowaniach na napoje, z wyłączeniem przepisów dotyczących systemu kaucyjnego. 2c. Wprowadzający produkty w opakowaniach na napoje, o którym mowa w ust. 2b, jest obowiązany zawiadomić ministra właściwego do spraw klimatu o zamiarze samodzielnego osiągnięcia poziomów selektywnego zbierania opakowań, o których mowa w poz. 3 załącznika nr 1a do ustawy. Zawiadomienie składa się w terminie 3 miesięcy od dnia pierwszego wprowadzenia do obrotu produktów w opakowaniach na napoje objętych systemem pobierania i zwracania kaucji utworzonym przez tego wprowadzającego.";
3) w art. 44 po ust. 2 dodaje się ust. 2a w brzmieniu:
„2a. W ramach systemu zbierania opakowań utworzonego i utrzymywanego przez
wprowadzającego produkty w opakowaniach na napoje, o których mowa w poz. 3 załącznika nr 1a do ustawy, przedsiębiorca prowadzący jednostkę handlu detalicznego lub hurtowego, w której oferowane są użytkownikom końcowym napoje w opakowaniach na napoje objętych tym systemem, jest obowiązany do przyjmowania od użytkowników
końcowych pustych opakowań po napojach oferowanych w danej jednostce oraz do zwrotu pobranej kwoty pieniężnej, bez wymogu okazania dowodu zakupu.". Art. 2. W ustawie z dnia 13 lipca 2023 r. o zmianie ustawy o gospodarce opakowaniami i odpadami opakowaniowymi oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 1852 oraz z 2024 r. poz. 1911) w art. 9 ust. 3 otrzymuje brzmienie:
„3. Przedsiębiorcy, którzy przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy utworzyli
i prowadzą system zbierania opakowań, o których mowa w poz. 3 załącznika nr 1a do ustawy zmienianej w art. 1, mogą prowadzić ten system na zasadach dotychczasowych do dnia 31 grudnia 2028 r. r. Przedsiębiorcy, o których mowa w zdaniu pierwszym, zamierzający kontynuować prowadzenie systemu na zasadach dotychczasowych, są obowiązani zgłosić ten zamiar ministrowi właściwemu do spraw klimatu w terminie do dnia 31 marca 2026 r.”.
Art. 3. Ustawa wchodzi w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia. Art. 3. Ustawa wchodzi w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia.
Przedłożony projekt ma na celu wprowadzenie kluczowej zmiany legislacyjnej, która zapewni stabilne i przewidywalne ramy prawne dla dalszego funkcjonowania istniejących, rynkowych systemów zwrotu szklanych butelek wielokrotnego użytku. Projektowana zmiana wynika z potrzeby umożliwienia dalszego funkcjonowania dotychczasowych systemów zwrotu butelek szklanych wielokrotnego użytku prowadzonych bezpośrednio przez przedsiębiorców.
W praktyce wielu przedsiębiorców od lat prowadzi własne systemy selektywnej zbiórki butelek szklanych zwrotnych, oparte na istniejącej infrastrukturze logistycznej. Systemy te dzięki logistyce o wysokiej sprawności operacyjnej i kontroli jakości zapewniają powrót butelki szklanej bez uszkodzeń bezpośrednio do wprowadzającego co pozwala na ich ponowne użycie w zamkniętym obiegu – w ramach wielokrotnej liczby rotacji, jaką w danym roku odbywa opakowanie wielokrotnego użytku.
Takie rozwiązanie zmniejsza zapotrzebowanie na nowe opakowania i tym samym redukuje emisje oraz zużycie surowców.
Takie rozwiązanie zmniejsza zapotrzebowanie na nowe opakowania i tym samym redukuje emisje oraz zużycie surowców. Przedsiębiorcy prowadzący tego rodzaju systemy zwrotu stosują również wewnętrzne, ustrukturyzowane mechanizmy ewidencyjne, umożliwiające precyzyjne monitorowanie ilości opakowań wydanych i odebranych, co w praktyce zapewnia możliwość transparentnego wykazania poziomów selektywnego zbierania opakowań przez te podmioty.
Obecnie funkcjonujące własne systemy zbiórki prowadzone przez przedsiębiorców oparte są na krótkim łańcuchu dostaw, dzięki czemu osiągają wysoką efektywność przy niższej emisyjności i kosztach logistycznych. Efektywność tych systemów obecnie wynosi ponad 90% poziomu zbierania wprowadzanych przez nich opakowań szklanych rocznie.
Obecne brzmienie art. 9 ust. 3 ustawy z dnia 13 lipca 2023 r. o zmianie ustawy o gospodarce opakowaniami i odpadami opakowaniowymi oraz niektórych innych ustaw (Dz.U.
zm.) wprowadza obowiązek zakończenia działalności tych systemów z dniem 31 grudnia 2025 r.
zm.) wprowadza obowiązek zakończenia działalności tych systemów z dniem 31 grudnia 2025 r. Przepis ten wymusza na przedsiębiorcach likwidację sprawdzonych i wysoce efektywnych mechanizmów, które funkcjonują na polskim rynku od wielu lat oraz są głęboko zakorzenione w nawykach konsumentów. Przepisy ustawy o gospodarce opakowaniami i odpadami opakowaniowymi włączają butelkę szklaną wielokrotnego użytku do centralnego systemu kaucyjnego, co skutkuje objęciem przedsiębiorców, jako wprowadzających produkty w opakowaniach na napoje lub
użytku do centralnego systemu kaucyjnego, co skutkuje objęciem przedsiębiorców, jako wprowadzających produkty w opakowaniach na napoje lub wprowadzających bezpośrednio produkty w opakowaniach na napoje, obowiązkiem uczestnictwa w tym systemie. Likwidacja tych systemów niesie ze sobą realne ryzyko destabilizacji rynku napojów, załamania osiąganych obecnie, bardzo wysokich poziomów zbiórki opakowań oraz masowego zastępowania ekologicznych butelek wielokrotnego użytku opakowaniami jednorazowymi.
Taki scenariusz byłby regresem w realizacji krajowych i unijnych celów w zakresie gospodarki o obiegu zamkniętym. Celem projektowanej nowelizacji jest ochrona interesu publicznego poprzez utrzymanie sprawdzonych i efektywnych ekologicznie rozwiązań. Zmiana ma na celu usunięcie zbędnej bariery regulacyjnej i potwierdzenie, że systemy te mogą nadal funkcjonować na dotychczasowych zasadach, stanowiąc alternatywę dla centralnego systemu kaucyjnego w odniesieniu do butelek szklanych wielokrotnego użytku.
Przedłożony projekt zmierza do zróżnicowania sposobów realizacji obowiązku selektywnego zbierania opakowań, o których mowa w poz. 3 załącznika nr 1a do ustawy, z zachowaniem dotychczasowych poziomów wymaganych przepisami prawa. Projekt przewiduje, że wprowadzających produkty w opakowaniach na napoje oraz wprowadzający bezpośrednio produkty w opakowaniach na napoje pozostają zobowiązani do osiągniecia poziomu selektywnego zbierania opakowań co najmniej w wysokości określonej w poz. 3 załącznika nr 1a do ustawy, przy czym zakres tego obowiązku pozostaje bez zmian. Zmianie ulega natomiast sposób jego wykonania, poprzez wprowadzenie możliwości wyboru pomiędzy uczestnictwem w centralnym systemie kaucyjnym a prowadzeniem samodzielnego systemu zbierania opakowań.
Dalej projekt zmierza do doprecyzowania zasad wykonywania obowiązku selektywnego zbierania opakowań po napojach stanowiących butelki szklane wielokrotnego użytku. W aktualnym stanie prawnym istnieje możliwość zaliczania opakowań zebranych poza systemem kaucyjnym do realizacji obowiązku, o którym stanowi art. 21a ust. 2 ustawy, jednak brak jest przepisów określających szczegółowe warunki oraz sposób wykazywania spełnienia tego obowiązku w odniesieniu do systemów zbierania prowadzonych poza systemem
określających szczegółowe warunki oraz sposób wykazywania spełnienia tego obowiązku w odniesieniu do systemów zbierania prowadzonych poza systemem kaucyjnym. Dlatego wprowadza się wyraźną regulację, z której wynika sposób liczenia poziomów selektywnego zbierania opakowań i odpadów opakowaniowych. Jednocześnie proponuje się, aby uczestnictwo w centralnym systemie kaucyjnym w odniesieniu do opakowań z poz. 3 załącznika nr 1a do ustawy miało charakter dobrowolny, przy pozostawieniu możliwości prowadzenia własnych systemów zbiórki butelek szklanych wielokrotnego użytku przez przedsiębiorców.
Oznacza to odejście od konstrukcji obowiązkowego uczestnictwa w centralnym systemie kaucyjnym na rzecz modelu, w którym wprowadzający mogą – w granicach ustawowo określonych poziomów zbierania – samodzielnie, bez udziału podmiotu reprezentującego, zrealizować obowiązek selektywnej zbiórki. Projekt ponadto przewiduje, że do wprowadzających produkty w opakowaniach na napoje, o których mowa w poz.
Projekt ponadto przewiduje, że do wprowadzających produkty w opakowaniach na napoje, o których mowa w poz.
kaucyjnego, stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące wprowadzającego bezpośrednio produkty w opakowaniach na napoje, z wyłączeniem przepisów odnoszących się systemu kaucyjnego. Odesłanie to zapewnia spójność przepisów ustawowych, w szczególności w zakresie obowiązków sprawozdawczych, ewidencyjnych oraz odpowiedzialności za osiąganie wymaganych ustawowo poziomów selektywnej zbiórki.
W przypadku wyboru przez przedsiębiorcę modelu samodzielnej selektywnej zbiórki nie zostanie on wyłączony z ogólnego reżimu obowiązków ciążących na wprowadzających bezpośrednio produkty w opakowaniach na napoje, a jedynie przepis ten eliminuje te elementy, które są funkcjonalnie związane wyłącznie z uczestnictwem w systemie kaucyjnym.
opakowaniach na napoje, a jedynie przepis ten eliminuje te elementy, które są funkcjonalnie związane wyłącznie z uczestnictwem w systemie kaucyjnym. W przypadku wprowadzających, którzy nie przystępują do centralnego systemu kaucyjnego i wykonują obowiązek selektywnego zbierania w ramach systemu samodzielnie utworzonego i utrzymywanego, projekt wprowadza obowiązek zawiadomienia ministra właściwego do spraw klimatu o zamiarze samodzielnego osiągnięcia poziomów selektywnego zbierania opakowań, o których mowa w poz. 3 załącznika nr 1a do ustawy.
Wprowadzający butelki szklane wielokrotnego użytku do obrotu, który chce korzystać z własnego systemu zbiórki będzie miał 3 miesiące na dokonanie takiego zawiadomienia liczone od dnia pierwszego wprowadzenia do obrotu produktów w opakowaniach na napoje objętych systemem pobierania i zwracania kaucji utworzonym przez tego wprowadzającego.
Rozwiązanie to dotyczy w szczególności nowych systemów zbierania i służy zapewnieniu przejrzystości oraz sprawowania nadzoru nad realizacją obowiązków wynikających z rozszerzonej
nowych systemów zbierania i służy zapewnieniu przejrzystości oraz sprawowania nadzoru nad realizacją obowiązków wynikających z rozszerzonej odpowiedzialności producenta. Obowiązek ten ma na celu dostarczenie organowi centralnemu
Obowiązek ten ma na celu dostarczenie organowi centralnemu odpowiedzialnemu za nadzór nad systemami kaucyjnymi w Polsce kompletnej informacji o wszystkich funkcjonujących systemach zwrotu opakowań wielokrotnego użytku, co jest niezbędne dla monitorowania rynku i realizacji celów środowiskowych. Dodatkowo, w treści art. 44 w nowoprojektowanym ust. 2a jednoznacznie potwierdzono, że w ramach systemów utworzonych i prowadzonych przez wprowadzających butelkę szklaną wielokrotnego użytku zwrot pobranej kwoty pieniężnej nie wymaga okazania dowodu zakupu.
Ma to na celu zapewnienie spójności regulacyjnej i potwierdzenie dotychczasowej, powszechnej praktyki rynkowej, która jest dobrze znana i akceptowana przez konsumentów. Projekt ustawy nowelizuje także art. 9 ust. 3 ustawy z dnia 13 lipca 2023 r. o zmianie ustawy o gospodarce opakowaniami i odpadami opakowaniowymi oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 1852 z późn. zm.) poprzez przedłużenie terminu granicznego dla funkcjonowania dotychczasowych systemów zwrotu butelek szklanych wielokrotnego użytku.
Zamiast nakazu ich likwidacji, proponowany przepis wprost stanowi, że przedsiębiorcy, którzy utworzyli i prowadzili takie systemy przed wejściem w życie nowelizacji ustawy (tj. przed 13 października 2023 r.), mogą je nadal prowadzić na dotychczasowych zasadach, jednak nie dłużej niż do 31 grudnia 2028 r. Projekt ustawy dalej wprowadza również obowiązek dla przedsiębiorców
Projekt ustawy dalej wprowadza również obowiązek dla przedsiębiorców chcących kontynuować prowadzenie systemów na zasadach dotychczasowych, aby zgłosili ten zamiar ministrowi właściwemu do spraw klimatu w terminie do dnia 31 marca 2026 r.
Projektowana ustawa jest w pełni zgodna z prawem Unii Europejskiej. Należy podkreślić, że przepisy unijne, w tym Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/904 (tzw. Dyrektywa SUP) oraz Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2025/40 z dnia 19 grudnia 2024 r. w sprawie opakowań i odpadów opakowaniowych (PPWR), nie nakładają obowiązku objęcia szklanych butelek wielokrotnego użytku systemem kaucyjnym.
Obecne polskie przepisy, zmuszające do likwidacji dobrze funkcjonujących systemów rynkowych, stanowią przykład tzw. „gold-platingu", czyli nadmiernej implementacji prawa UE, wykraczającej poza jego wymogi. Proponowana zmiana, poprzez dopuszczenie dalszego funkcjonowania sprawdzonych systemów, jest zgodna z zasadą proporcjonalności i wspiera realizację unijnych celów w zakresie gospodarki o obiegu zamkniętym w sposób efektywny i racjonalny, zgodnie z Rozporządzeniem PPWR, które wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu
o obiegu zamkniętym w sposób efektywny i racjonalny, zgodnie z Rozporządzeniem PPWR, które wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu tj. 11 lutego 2025 r., jednakże w odniesieniu do przepisów dotyczących ponownego użycia, odzysku i recyklingu oraz zasad obliczania stopnia osiągnięcia celów, okres przejściowy zezwalający na dalsze stosowanie tych przepisów będzie obowiązywał do dnia 31 grudnia 2028 r.
Projekt ustawy nie wymaga przedstawienia organom i instytucjom Unii Europejskiej w celu uzyskania opinii, konsultacji albo uzgodnienia. Załącznik do uchwały nr 51 Prezydium Sejmu z dnia 26 sierpnia 2024 r.
projektu ustawy Informacja o projekcie
a) Tytuł projektu: o zmianie ustawy o gospodarce opakowaniami i odpadami opakowaniowymi oraz ustawy o zmianie ustawy o gospodarce opakowaniami i odpadami opakowaniowymi oraz niektórych innych ustaw.
b) Przedstawiciel wnioskodawcy: Gabriela Lenartowicz
b) Przedstawiciel wnioskodawcy: Gabriela Lenartowicz I. Część wstępna [1] Zwięzły opis zidentyfikowanego problemu i proponowanych rozwiązań. Istotą problemu jest ryzyko likwidacji efektywnie funkcjonujących systemów zwrotu butelek szklanych wielokrotnego użytku, organizowanych samodzielnie przez wprowadzających, w związku z wejściem w życie przepisów ustawy z dnia 13 lipca 2023 r. o zmianie ustawy o gospodarce opakowaniami i odpadami opakowaniowymi oraz niektórych innych ustaw. Obecne brzmienie art. 9 ust. 3 tej ustawy nakłada obowiązek zakończenia działalności systemów niezorganizowanych przez podmiot reprezentujący z dniem 31 grudnia 2025 r.
Problem posiada następujące wymiary praktyczne:
a) Zagrożenie dla poziomów zbiórki: Obecne systemy producenckie osiągają efektywność na poziomie ponad 90%. Włączenie butelek wielokrotnego użytku do sformalizowanego, centralnego systemu kaucyjnego (skupionego na opakowaniach jednorazowych) rodzi ryzyko załamania tych poziomów poprzez wydłużenie łańcucha logistycznego i utratę kontroli nad rotacją opakowań.
b) Wzrost kosztów i cen: Przymusowe uczestnictwo w systemie centralnym wiąże się z istotnym wzrostem kosztów logistycznych (opłaty producenckie, transport do centrów liczenia), co może skutkować wzrostem cen produktów dla konsumentów.
c) Nadmierna regulacja („gold-plating”): Przepisy unijne (Dyrektywa SUP, Rozporządzenie PPWR) nie nakładają obowiązku objęcia szklanych butelek wielokrotnego użytku centralnym systemem kaucyjnym. Obecne przepisy krajowe wykraczają poza wymogi UE.
Obecne przepisy krajowe wykraczają poza wymogi UE. [2] Czy były rozważane rozwiązania alternatywne? ➢ Nie Rekomendowanym rozwiązaniem jest nowelizacja przepisów odpowiednich ustaw umożliwiająca dalsze funkcjonowanie systemów zwrotu butelek szklanych wielokrotnego użytku na zasadach dotychczasowych lub w modelu mieszanym. .
II. Wymogi określone w art. 34 ust. 2 pkt 3–5 regulaminu Sejmu [3] Jakie są przewidywane skutki prawne projektowanych rozwiązań? Przedłożony projekt zmierza do zróżnicowania sposobów realizacji obowiązku selektywnego
3 załącznika nr1 a do ustawy, z zachowaniem dotychczasowych poziomów wymaganych przepisami prawa. Projekt przewiduje, że wprowadzających produkty w opakowaniach na napoje oraz wprowadzający bezpośrednio produkty w opakowaniach na napoje pozostają zobowiązani do osiągniecia poziomu selektywnego zbierania opakowań co najmniej w wysokości określonej w poz. 3 załącznika nr 1a do ustawy, przy czym zakres tego obowiązku pozostaje bez zmian. Zmianie ulega natomiast sposób jego wykonania, poprzez wprowadzenie możliwości wyboru pomiędzy uczestnictwem w centralnym systemie kaucyjnym a prowadzeniem samodzielnego systemu zbierania opakowań.
Projekt zmierza do doprecyzowania zasad wykonywania obowiązku selektywnego zbierania opakowań po napojach stanowiących butelki szklane wielokrotnego użytku.
zmierza do doprecyzowania zasad wykonywania obowiązku selektywnego zbierania opakowań po napojach stanowiących butelki szklane wielokrotnego użytku. W aktualnym stanie prawnym istnieje możliwość zaliczania opakowań zebranych poza systemem kaucyjnym do realizacji obowiązku, o którym stanowi art. 21a ust. 2 ustawy, jednak brak jest przepisów określających szczegółowe warunki oraz sposób wykazywania spełnienia tego obowiązku w odniesieniu do systemów zbierania prowadzonych poza systemem kaucyjnym. Dlatego wprowadza się wyraźną regulację, z której wynika sposób liczenia poziomów selektywnego zbierania opakowań i odpadów opakowaniowych.
Jednocześnie proponuje się, aby uczestnictwo w centralnym systemie kaucyjnym w odniesieniu do opakowań z poz. 3 załącznika nr 1 a do ustawy miało charakter dobrowolny, przy pozostawieniu możliwości prowadzenia własnych systemów zbiórki butelek szklanych wielokrotnego użytku przez przedsiębiorców.
dobrowolny, przy pozostawieniu możliwości prowadzenia własnych systemów zbiórki butelek szklanych wielokrotnego użytku przez przedsiębiorców. Oznacza to odejście od konstrukcji obowiązkowego uczestnictwa w centralnym systemie kaucyjnym na rzecz modelu, w którym wprowadzający mogą – w granicach ustawowo określonych poziomów zbierania – samodzielnie, bez udziału podmiotu reprezentującego, zrealizować obowiązek selektywnej zbiórki.
Projekt ponadto przewiduje, że do wprowadzających produkty w opakowaniach na napoje, o których mowa w poz. 3 załącznika nr 1 a do ustawy, którzy nie przystąpili do sytemu kaucyjnego, stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące wprowadzającego bezpośrednio produkty w opakowaniach na napoje, z wyłączeniem przepisów odnoszących się systemu kaucyjnego.
Odesłanie to zapewnia spójność przepisów ustawowych, w szczególności w zakresie obowiązków sprawozdawczych, ewidencyjnych oraz odpowiedzialności za osiąganie wymaganych ustawowo poziomów selektywnej zbiórki.
w zakresie obowiązków sprawozdawczych, ewidencyjnych oraz odpowiedzialności za osiąganie wymaganych ustawowo poziomów selektywnej zbiórki. W przypadku wyboru przez przedsiębiorcę modelu samodzielnej selektywnej zbiórki nie zostanie on wyłączony z ogólnego reżimu obowiązków ciążących na wprowadzających bezpośrednio produkty w opakowaniach na napoje, a jedynie przepis ten eliminuje te elementy, które są funkcjonalnie związane wyłącznie z uczestnictwem w systemie kaucyjnym.
W przypadku wprowadzających, którzy nie przystępują do centralnego systemu kaucyjnego i wykonują obowiązek selektywnego zbierania w ramach systemu samodzielnie utworzonego i utrzymywanego, projekt wprowadza obowiązek zawiadomienia ministra właściwego do spraw klimatu o zamiarze samodzielnego osiągnięcia poziomów selektywnego zbierania opakowań, o których mowa w poz. 3 załącznika nr 1a do ustawy.
3 załącznika nr 1a do ustawy. Wprowadzający butelki szklane wielokrotnego użytku do obrotu, który chce korzystać z własnego systemu zbiórki będzie miał 3 miesiące na dokonanie takiego zawiadomienia liczone od dnia pierwszego wprowadzenia do obrotu produktów w opakowaniach na napoje objętych systemem pobierania i zwracania kaucji utworzonym przez tego wprowadzającego.
Rozwiązanie to dotyczy w szczególności nowych systemów zbierania i służy zapewnieniu przejrzystości oraz sprawowania nadzoru nad realizacją obowiązków wynikających z rozszerzonej odpowiedzialności producenta. Obowiązek ten ma na celu dostarczenie organowi centralnemu odpowiedzialnemu za nadzór nad systemami kaucyjnymi w Polsce kompletnej informacji o wszystkich funkcjonujących systemach zwrotu opakowań wielokrotnego użytku, co jest niezbędne dla monitorowania rynku i realizacji celów środowiskowych.
Dodatkowo, w treści art. 44 w nowoprojektowanym ust.
Dodatkowo, w treści art. 44 w nowoprojektowanym ust. 2a jednoznacznie potwierdzono, że w ramach systemów utworzonych i prowadzonych przez wprowadzających butelkę szklaną wielokrotnego użytku zwrot pobranej kwoty pieniężnej nie wymaga okazania dowodu zakupu. Ma to na celu zapewnienie spójności regulacyjnej i potwierdzenie dotychczasowej, powszechnej praktyki rynkowej, która jest dobrze znana i akceptowana przez konsumentów.
Projekt ustawy nowelizuje także art. 9 ust. 3 ustawy z dnia 13 lipca 2023 r. o zmianie ustawy o gospodarce opakowaniami i odpadami opakowaniowymi oraz niektórych innych ustaw (Dz.
1852 z późn. zm.) poprzez przedłużenie terminu granicznego dla funkcjonowania dotychczasowych systemów zwrotu butelek szklanych wielokrotnego użytku. Zamiast nakazu ich likwidacji, proponowany przepis wprost stanowi, że przedsiębiorcy, którzy utworzyli i prowadzili takie systemy przed wejściem w życie nowelizacji ustawy (tj.
przepis wprost stanowi, że przedsiębiorcy, którzy utworzyli i prowadzili takie systemy przed wejściem w życie nowelizacji ustawy (tj. przed 13 października 2023 r.), mogą je nadal prowadzić na dotychczasowych zasadach, jednak nie dłużej niż do 31 grudnia 2028. Projekt ustawy dalej wprowadza również obowiązek dla przedsiębiorców chcących kontynuować prowadzenie systemów na zasadach dotychczasowych, aby zgłosili ten zamiar ministrowi właściwemu do spraw klimatu w terminie do dnia 31 marca 2026 r.
Projekt przewiduje wejście w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia z racji istotnego znaczenia przedmiotowych zmian dla przedsiębiorców, którzy oczekują pilnych zmian legislacyjnych, zapewniających stabilne i przewidywalne ramy prawne dla dalszego funkcjonowania istniejących, rynkowych systemów zwrotu szklanych butelek wielokrotnego użytku.
stabilne i przewidywalne ramy prawne dla dalszego funkcjonowania istniejących, rynkowych systemów zwrotu szklanych butelek wielokrotnego użytku. [4] Jakie są przewidywane skutki społeczne projektowanych rozwiązań? Celem projektowanej nowelizacji jest ochrona interesu publicznego poprzez utrzymanie sprawdzonych i efektywnych ekologicznie rozwiązań. Zmiana ma na celu usunięcie zbędnej bariery regulacyjnej i potwierdzenie, że systemy te mogą nadal funkcjonować na dotychczasowych zasadach, stanowiąc alternatywę dla centralnego systemu kaucyjnego w odniesieniu do butelek szklanych wielokrotnego użytku. Projekt potencjalnie wywiera pozytywny, stabilizujący wpływ na rynek pracy, w szczególności w sektorze handlu detalicznego i logistyki. Zapobiega możliwemu wzrostowi kosztów funkcjonowania małych placówek handlowych, co mogłoby skutkować ich zamykaniem i redukcją zatrudnienia.
Zapobiega możliwemu wzrostowi kosztów funkcjonowania małych placówek handlowych, co mogłoby skutkować ich zamykaniem i redukcją zatrudnienia. [6] Jakie są przewidywane skutki finansowe projektowanych rozwiązań, w szczególności wpływ na sektor finansów publicznych, w tym na budżet państwa i budżety jednostek samorządu terytorialnego? Projektowane rozwiązania nie wywołują skutków finansowych dla sektora finansów publicznych, w tym na budżet państwa i budżety JST [7] Wykaz źródeł finansowania, jeśli projekt ustawy pociąga za sobą obciążenie budżetu państwa lub budżetów jednostek samorządu terytorialnego.
Nie dotyczy [8] Czy projekt ustawy podlega procedurze notyfikacyjnej? ➢ Nie III. Wymogi określone w art. 34 ust. 2a i 2b regulaminu Sejmu [9] Czy projekt ustawy zawiera przepisy określające zasady podejmowania, wykonywania lub zakończenia działalności gospodarczej (art. 34 ust. 2a regulaminu Sejmu)? ➢ Nie Skutki Czas w latach od wejścia w życie zmian W ujęciu pieniężnym duże przedsiębiorstwa (w mln zł)
➢ Nie Skutki Czas w latach od wejścia w życie zmian W ujęciu pieniężnym duże przedsiębiorstwa (w mln zł) sektor mikro-, małych i średnich przedsiębiorstw01235 10 Łącznie (010) rodzina, obywatele oraz gospodarstwa domowe W ujęciu niepieniężny m duże przedsiębiorstwa Zachowanie kontroli nad majątkiem (opakowaniami) i cyklem życia produktu. sektor mikro-, małych i średnich przedsiębiorstw Zachowanie kontroli nad majątkiem (opakowaniami) i cyklem życia produktu. rodzina, obywatele oraz gospodarstwa domowe Niemierzaln e Nie dotyczy Dodatkowe informacje, w tym wskazanie źródeł danych i przyjętych do obliczeń założeń Brak regulacji skutkowałby koniecznością zamrożenia kapitału obrotowego na sfinansowanie kaucji w systemie centralnym (szacunkowo 270-830 tys. zł dla średniego podmiotu), co obciążyłoby płynność finansową przedsiębiorstw. [10] Czy wdrożenie projektowanych przepisów spowoduje obciążenia administracyjne mikroprzedsiębiorców, małych i średnich przedsiębiorców (art. 34 ust. 2a regulaminu Sejmu)? ➢ Nie
projektu Wprowadzane są obciążenia poza bezwzględnie wymaganymi przez UE (szczegóły w odwróconej tabeli zgodności). tak nie nie dotyczy zmniejszenie liczby dokumentów zmniejszenie liczby procedur inne: deregulacja obowiązków rozliczeniowych Wprowadzane obciążenia są przystosowane do ich elektronizacji. tak nie nie dotyczy Projekt ma charakter deregulacyjny. Zwalnia przedsiębiorców z obowiązku uczestnictwa w systemie podmiotu reprezentującego, eliminując konieczność prowadzenia skomplikowanych rozliczeń międzyoperatorskich. [11] Czy projekt ustawy zawiera przepisy regulacyjne lub określa wymogi dotyczące świadczenia usług transgranicznych w rozumieniu ustawy z dnia 22 grudnia 2015 r. o zasadach uznawania kwalifikacji zawodowych nabytych w państwach członkowskich Unii Europejskiej (art. 34 ust. 2b regulaminu Sejmu)? ➢ Nie